BILL BABOON




april 2017 - Muziek uit een doosje




Muziek telt niet mee voor de Cito-toets, maar als het aan het nieuwe muziekonderwijs ligt, gaat dat in de toekomst wel gebeuren.
In het plan, opgezet door het Ministerie van Onderwijs, om ‘meer muziek in de klas’ te krijgen,
wordt er van uitgegaan dat er door een ‘eenduidige  visie op muziek’ en een doorlopende vaste lijn op de gehele basisschool
het muziekonderwijs  en daarmee de muziek wordt gered.
https://www.youtube.com/watch?v=Ar7TgFMF_yQ

Muziek dient bovendien meetbaar te zijn zodat er cijfers kunnen worden gegeven.
Muziek verandert op die manier van een creatief vak in een kennisvak.
De leraar heeft dan niet meer de vrijheid die nodig is om muziek tot de verbeelding te doen spreken.
We kunnen nu eenmaal geen cijfers geven op dromen, denken, peinzen, genieten of op eigen wijze iets interpreteren of creëren.

Wanneer een algemeen geldende visie op scholen gaat bepalen wat goed en fout is op muziekgebied dan gaat dat ten koste van de verscheidenheid en eigenheid.

Is het competitieve muziekonderwijs van Jet Bussemaker en Joop van den Ende dan alleen nog voor talentjes en niet meer voor alle kinderen?
Onderwijs zou niet alleen overbrengen van feitenkennis moeten zijn, maar ook aanzetten en inspireren tot nieuwe gedachten. (Hannah Arendt)
http://www.volkskrant.nl/opinie/-we-willen-een-hannah-arendtschool-in-plaats-van-een-steve-jobsschool~a3467821/

Economie
Steeds maar weer horen we de hersengoeroe’s over taal- en rekenen en over het nut van goed muziekonderwijs.
Wat is dan goed? Wordt er wel stilgestaan bij de individuele behoeften van het kind?
Eerder lijkt het erop dat kinderen worden gereduceerd tot economische eenheden, die meer waard worden doordat er meer kennis in zit.
http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/1871759/2011/04/07/Het-onderwijs-creeert-gezapige-koeien.dhtml

Maken we van muziek een meetbaar prestatievak, dan verdwijnt de lol in samen ongedwongen muziek maken.
Op you tube zijn genoeg filmpjes te bewonderen van het hedendaagse muziekonderwijs in de klas.
Je ziet bijvoorbeeld motorische oefeningen zoals samen klappen, al is dat dan niet ouderwets ‘gewoon in de handen’ maar met boomwackers.
https://www.youtube.com/watch?v=WNlbCMK1ytc

Naar mijn mening staat of valt goed onderwijs met de betrokkenheid van de leraar.
We hebben meer behoefte aan gemotiveerde muzikale leraren dan aan prefab bezigheidstherapie.
De leraar dient het kind te stimuleren om zelf na te denken en niet het kind iets op te leggen.
Inspiratie inspireert en als de leerkrachten uit arren moede muziek uit een doosje aanbieden, noem het dan beter geen muziekonderwijs.




dec 2016 - Proosten op het leven

Gezondheid! Met ‘n sigaar in de snuit, in de ene hand een whisky en met de andere nog vette hand van de plakjes knakworst gefeliciteerd worden: het is er niet meer bij.

 

Wonderlijk dat de generatie voor ons, die in armoede op moest groeien, een oorlog meemaakte en het land welvarend kreeg, in leven bleef.
Joggen was er niet bij, het was werken geblazen.
Vitaminepillen waren er niet, men at wat de pot schafte.
Vegetariërs, veganisten en orthorexen kwamen pas met de welvaart.
Net als de gezondheidsmoraal.

Films, glossy’s, mode, sport en reclame; ze spiegelen ons voor dat wij mooier, fitter en slimmer kunnen en dus moeten worden.
Door jarenlange blootstelling aan de ‘gezond is goed’ cultuur vinden we het heel gewoon om ‘bewust’ te leven.
Sport, muziek, literatuur, werken, seks, we mogen het niet meer voor de lol doen.
In alles worden we aangespoord om ons voortdurend met de eigen gezondheid bezig te houden.

En als je ziek wordt, ben je schuldig.
Althans, je dient je schuldig te voelen.
Heb je wel genoeg fruit gehad? Heb je soms teveel knakworst gegeten? Doe je wel aan sport en heb je wel genoeg seks?
Je wordt trouwens ook te duur voor onze maatschappij als je niet gezond leeft.
Verzekeraars willen dat we gezond dood gaan, dat is goedkoper.
Medici en wetenschappers drukken hun gezondheidsmetingen uit in statistieken, maar een mens is geen gemiddelde, een mens is een individu.
Dit individu zegt, weliswaar zonder sigaar, maar met ’n lekkere whisky: ‘Ik drink ‘n borrel omdat ik dat lekker vind.
En als whisky dan toevallig toch gezond blijkt te zijn, is dat een vervelende bijwerking.’




feb 2016 - Brood of spelen?

Muziekleraar Wim Venema waarschuwt ouders én kinderen voor de oppervlakkigheid van de showbusiness.
'Laten we het vooral leuk houden en voor de lol met muziek bezig zijn!' is zijn motto.
Roem heeft volgens hem een veel te hoge prijs.
Welk kindsterretje is nu echt gelukkig geworden?




Pinokkio was een marionet, bespeelbaar door zijn omgeving.
Om een echte jongen te worden, moest hij laten zien dat hij over een eigen wil beschikte en naar zijn geweten luisterde.
Hij werd verleid door de gladjanus Jantje Fatsoen om wereldberoemd te worden, maar dit kwam hem duur te staan.
De geldzuchtige circusbaas Stromboli buitte Pinokkio gewetenloos uit.

Door populaire muziekprogramma’s willen kinderen het podium op om beroemd te worden.
Een voorbeeld is de kijkcijferhit K3 zoekt K3. K3 is gemaakt voor kinderen en al jaren een waar kassucces voor de Vlaamse programmamaker Gert Verhulst.
Ogenschijnlijk onschuldige liedjes met soms onwezenlijke teksten worden door onze kleuters klakkeloos meegezongen.
Met het verstrijken van de jaren werden de oude K3-tjes er echter niet mooier op en ze dienden vervangen te worden door vers bloed.
Met een aantal voorrondes en een ellenlange finaleavond werd de populaire meidengroep weer nieuw leven ingeblazen.
Ondertussen is er natuurlijk ook een winstgevende afscheidstournee gepland voor de oude K3.
Voor de vele K3 zoekt K3 verliezers die niet beroemd worden is het erg sneu , maar ook voor de winnaars betekent de roem niet automatisch vrijheid blijheid.
The show must go on zoals de afgedankte vorige K3 aan den lijve ondervond.
Vlak nadat er dierbaren waren overleden en op de dag na een miskraam stond het K3 circus zoals gepland klaar en werd er gewoon opgetreden.

Naast commerciële muziekwedstrijden houden ook de als paddenstoelen uit de grond poppende rockacademies hun leerlingen de wortel van beroemdheid voor de neus.
De meeste beroemde muzikale genieën hadden geen scholing nodig of maakten hun opleiding niet af, maar muziekscholen en popacademies zitten vol met hoopvolle sterren.
Voor al deze mensen zal helaas geen ruimte zijn op de podia als muzikant. Ook is er geen plek voor zoveel muziekleraren of  betweterige blogschrijvers.
Muziek is een moeilijke tak om een bestaan in op te bouwen. Er zijn simpelweg teveel (middelmatige) muzikanten en daardoor is de spoeling dun.

De wannebesomethinggeneration moet weten van de onvrijheid en financiële onzekerheid die het leven als muzikant met zich mee brengt.
Die roem die Gert en de popscholen voorspiegelen is voor de meerderheid een illusie en betekent
voor de weinigen die het wel “maken”maar al te vaak een spirituele en creatieve knieval.

En Pinokkio? Die werd van een houten pop tot een echte jongen toen hij besloot zelf na te denken.




jan 2016 - Muziek in hart en nieren

Muziek moet heden ten dage vooral een economisch doel hebben of nuttig zijn;  ‘van muziekles word je slimmer’
is een veel voorkomende motivatie om iets met muziek te gaan doen.
Muziekleraar Wim Venema vindt dat de balans wel heel erg overslaat naar de economie en de hersenen.
"Muziek is gevoel en muziek maken doe je gewoon omdat je van muziek maken houdt.'
Hij pleit voor minder geld naar hersenonderzoek en meer naar muziekonderwijs.



Onlangs verscheen er een interview met neuropsycholoog Erik Scherder in het Parool.
Het artikel schetst een beeld van de positieve invloed van muziek op de hersenen.
Uit onderzoek onder muziekluisterende mensen (non- experts genoemd)
blijkt dat sommige mensen al dan niet van bepaalde soorten muziek houden en dat er dan iets gebeurt in de hersenen.
Geen onverwachte bevinding, en de vraag is of (duur!) hersenonderzoek werkelijk nodig is om dit te bevestigen.

Zelf muziek maken blijkt vooral belangrijk voor het empathisch vermogen van de mens.
Bij kinderen die musiceren zou de verbindingsbalk tussen de beide hersenhelften,
het corpus callosum, groter worden, waardoor die hersenhelften beter met elkaar gaan communiceren.
De aanname is dat de verdikking van het corpus callosum bijdraagt aan het verbeteren van de sociale cognitie
een dus ook het empathisch vermogen van kinderen.

Hebben we dergelijke aannames nodig om te weten dat muziek luisteren en maken veel kinderen goed doet?
Of kunnen we ook gewoon naar de kinderen kijken om te zien of ze blijer en socialer worden?
Dat laatste is een stuk goedkoper, en bovendien kindvriendelijker dan onderzoeken waarbij kinderen langdurig
sstil moeten liggen in claustrofobische hersenscans.

Tegenwoordig zijn hersenen populair en gaat er veel geld naar kostbaar hersenonderzoek.
Zou een deel van het geld niet beter direct naar het steeds meer verschraalde muziekonderwijs kunnen gaan?
Erik Scherder pleit op grond van zijn onderzoek voor investeren in muziekonderwijs, omdat projecten waarbij kansarme kinderen
met muziek in aanraking werden gebracht, allerlei economisch meetbare voordelen voor de maatschappij op bleken te leveren.
DDaarnaast ontwikkelden de kansarme kinderen zich beter.

Kunnen we kansarme en andere kinderen ook nog muziek aanbieden omdat het gewoon leuk voor ze is?
Muziekonderwijs aanprijzen vanwege economische of gezondheidsredenen doet muziek tekort.
Muziek moet geen geneesmiddel of een onderdeel van het sociaal verbeteringsinsituut worden.
Muziek maken en luisteren doe je omdat je er van houdt en die kans moeten we alle kinderen bieden.




dec 2015 - Imago of plezier in muziek; wat willen we onze kinderen meegeven?

Wim Venema heeft een muziekschool met rockbandjes voor kinderen in Zuidhorn.
Hij windt zich op over de sexy zangeres Jess Greenberg…




Jess Greenberg is een Amerikaanse gitariste en zangeres wier talent op YouTube te bewonderen is.
Een paar jaar geleden had ze minder dan 1500 views op haar opnames,
maar sinds ze een push up BH draagt en zwoel in de camera kijkt tijdens het spelen zijn dit er miljoenen.
Sex sells, en om hun muziek onder de aandacht te brengen moeten artiesten zich kennelijk steeds verder uitkleden.

Afgelopen jaar nam ik voor de grap de proef op de som. Elke maand organiseer ik in mijn woonplaats Zuidhorn de Koopavondblues.
Samen met mijn leerlingen treed ik dan op; voor de lol en om de kinderen podiumervaring op te laten doen.
Om de aandacht te trekken voor de 50e editie ging ik bloot, maar met de edele delen in de schaduw, op de foto en zette deze op Facebook.
Ik kreeg geen miljoen likes, maar wel meer dan tien maal zoveel dan bijvoorbeeld op mijn vorige blog over dat we van muziek
geen competitie zouden moeten maken (o.a. gepubliceerd in de krant Trouw).
Bij een volgend inhoudelijk statement moet ik maar weer uit de kleren.

De nadruk op uiterlijkheden is een dwingend mechanisme dat ons en daarmee ook onze kinderen beďnvloedt.
De respectloosheid en vrouwonvriendelijkheid in sommige muziekclips is niet bepaald een voorbeeld voor onze jongeren.
Bij het succesvol zijn in de muziek spelen niet alleen de eigen kop en kont een rol,
maar ook bijvoorbeeld het uiterlijk en het merk van auto's, horloges en zeker ook het imago-instrument waarop gespeeld wordt.
Veel gitaristen laten zich het liefst zien op de meest populaire (lees: dure) gitaarmerken (die ik niet nogmaals wil vermelden).
De wannebefamous generation investeert flink in haar toekomst; ze neemt cd’s op, heeft eigen websites en promoot zichzelf schaamteloos.
Maar waar is de lol in gewoon samen muziek maken gebleven?

Muziek is een industrie geworden en deze industrie speelt het spelletje geraffineerd.
Reclame en imago bepalen of een artiest al dan niet succesvol wordt en blijft.
Dat veel muziek niet meer op het innerlijk is gericht mag duidelijk zijn.
Gelukkig bestaan er nog steeds bands waarin het wel om de gezelligheid en het samenspelen gaat.
Er zijn amateurmuzikanten die niet de publiciteit zoeken op de moderne manier,
maar gewoon de handen uit de mouwen steken en lekker samen muziek maken.
Ik pleit ervoor om juist deze bands een podium te geven.
Zij zijn een beter voorbeeld voor onze kinderen dan gecommercialiseerde artiesten waarbij uiterlijkheden belangrijker zijn dan de muziek.



okt 2015 -  Muziek maken doe je ook voor de lol (geplaatst in Trouw opinie)






Heeft u zelf foto's gemaakt bij optredens of foto's die te maken hebben met Bill Baboon,

dan kunt u deze e-mailen naar deboer.pieter@ziggo.nl

( wel even uw naam vermelden en waar en wanneer de foto's zijn genomen plus een korte omschrijving erbij AUB. )

De foto's worden geplaatst onder de knop Foto's


copyright © 2017 Pieter de Boer